Á döfinni, Fréttir

Vel heppnaður aðalfundur – nýr heiðursfélagi

Aðalfundur Skógræktarfélags Reykjavíkur á þriðjudaginn var vel sóttur. Um 40 sátu fundinn.

Fundurinn hófst á yfirferð Jóhannesar Bendiktssonar, formanns félagsins, yfir starf félagsins. Farið var yfir ársreikninga félagsins og stjórnarsetu, þar sem umboð tveggja stjórnarmanna og tveggja varamanna í stjórn var endurnýjað. Að því loknu kvöddu nokkrir fundarmenn sér hljóðs.

Einar Sveinbjörnsson benti á að baráttunni fyrir framtíð Heiðmerkur sé engan veginn lokið. Mikið þurfi að hafa fyrir því að sannfæra stjórnmálamenn um gagnsemi Heiðmerkur fyrir borgarbúa. Einar hvatti fundarmenn til að ræða málefni og mikilvægi Heiðmerkur við sem flest. Bragi Finnbogason, félagi í Akóges, einu elsta landnemafélagi Heiðmerkur, þakkaði fyrir baráttu félagsins fyrir framtíð Heiðmerkur.

Jóhannes fór yfir starf félagsins á aðalfundinum.

Að loknum hefðbundnum aðalfundarstörfum, hélt Jakob Frímann Þorsteinsson erindi um græn svæði, ungmenni, lýðheilsu og hliðstæður frá Norðurlöndunum. Jakob Frímann er , lektor við Menntavísindasvið HÍ og doktor á sviði útimenntunar. Hann fjallaði um útivist og útinám sem rannsóknir ýna að hafa margskonar jákvæð áhrif meðal annars á vitamunaþroska, félagsþroska, sál- og tilfinningaþroska og tengsl við náttúruna. Á sama tíma benda rannsóknir til að börn séu sífellt minna úti og stundi útivist sjaldnar. Þannig hækkaði hlutfall barna sem sagðist aldrei stunda útivist (fjallgöngur og útilegur) úr 55% árið 2000 í 97% árið 2016.

Jakob Frímann fjallaði nokkuð muninn á útivist og friluftsliv. Útivist, sem er orðið sem notað er á Íslandi, vekur upp hugrenningarsamband við erifði svo sem fjallgöngu og jöklaferðir. Oft er notast við tæki og dýran búnað. Orðið friluftsliv sem er notað í Skandinavíu, vísar frekar til þess að dvelja úti og vera undir eigin vélarafli. Þá nýtur það hugtak ákveðinnar stöðu í lögum annars staðar á Norðurlöndunum.

Áhugavert væri, að mati Jakobs Frímanns, að kanna hvernig best er staðið að útivistarsvæðum og útivistarmenningu á Norðurlöndunum, svo sem í Oslomarka – stóru og gríðarlega vinsælu svæði í jaðri Osló. Oslomarka nýtur sérstakrar verndar í norskum lögum.

Jakob Frímann hélt erindi um græn svæði, ungmenni, lýðheilsu og hliðstæður frá Norðurlöndunum.
Jóhannes og Þröstur.

Þröstur Ólafsson var gerður að heiðursfélaga í Skógræktarfélagi Reykjavíkur í lok aðalfundarins. Þröstur var formaður félagsins í ellefu ár, á viðburðaríkum tímum og náði verulegum árangri í að styrkja fjárhagslegan grundvöll félagsins og koma af stað nýjum skógræktarverkefnum. Núverandi formaður, Jóhannes Benediktsson, þakkaði Þresti öflugt starf í þágu félagsins. Fundarmenn tóku undir með lófataki og stóðu úr sætum til að heiðra Þröst. Hér að neðan er ávarp sem Jóhannes flutti um starf Þrastar.

Þröstur Ólafsson sat í stjórn Skógræktarfélags Reykjavíkur í fjórtán ár, þar af ellefu sem formaður, frá 2007 til 2018. Sá tími var viðburðarríkur í starfi félagsins, verkefnin mörg og ekki einföld. Þröstur á þakkir skyldar fyrir ötult starf sem styrkti félagið mjög. Bæði hvað varðar fjárhagslegan grundvöll og ný skógræktarverkefni.

Rekstur félagsins var nokkuð erfiður í upphafi aldarinnar. Þjónustusamningur Reykjavíkurborgar við félagið hafði ekki verið uppfærður lengi og þurfti félagið í raun að greiða með rekstri Heiðmerkur, útivistarsvæðis Reykvíkinga. Eftir margra ára ,,japl og jaml og fuður“, eins og Þröstur orðaði það sjálfur, náðist loks samkomulag við Reykjavíkurborg í lok árs 2012 og var það til verulegra bóta. Um svipað leyti var gerður fyrsti þjónustusamningurinn við Garðabæ um rekstur þess hlutar Heiðmerkur sem liggur í Garðabæ.   

Mikið ávannst einnig varðandi Fellsmörk í Mýrdal, þar sem unnið hefur verið að skógrækt á vegum félagsins frá árinu 1990. Þröstur vann ötulega að því að félagið fengi að kaupa jörðina af ríkinu, sem var forsenda þess að hægt væri að skipuleggja skógrækt og útivist þar til frambúðar og sinna vegagerð sem orðið var aðkallandi.

Þótt það tæki talsverðan tíma og eftirgangsmuni, náði Þröstur árangri að lokum, og var eitt síðasta verk hans sem formanns að ganga frá kaupum félagsins á jörðunum Felli og Keldudal.

Félagið festi einnig kaup á annarri jörð í formannstíð Þrastar – Múlastöðum í Flókadal. Þar var fé sem fékkst fyrir lóð Fossvogsstöðvarinnar nýtt til að koma í framkvæmd metnaðarfullum áformum um nytjaskógrækt. Að Múlastöðum er nú búið er að gróðursetja í 264 hektara lands og óðum að vaxa upp verðmætur nytjaskógur.

Í formannstíð Þrastar var einnig gerð samstarfsyfirlýsing um gerð heildstæðrar skógræktarstefnu og gerð samninga um einstök verkefni. Mikil tækifæri eru til aukinnar skógræktar í jaðri borgarlandsins. Loftslagsskógarnir í Úlfarsfelli eru afurð þessarar vinnu.